است و تقديم استنجاء بر وضو و تيمم واجب نيست و صدوق در فقيه قايل به وجوب است . سى و چهارم : اعداد نبل - بضم نون و فتح باء موحّده - يعنى مهيّا ساختن احجار استنجاء ، از مستحبات تخلّى است ، به نص حديث رسول اللّه ( ص ) : « اتقوا الملاعن و اعدّوا النبل » « 1 » و اكثر محدّثين نبل - به تحريك ، اعنى به فتح نون قبل از باء مفتوحه - روايت كرده‌اند . و اعداد آب از براى استنجاء نيز از مستحبات خواهد بود به طريق اولى . سى و پنجم : بعد از استبراء و استنجاء ، دست بر شكم كشيدن ايستاده ، سنت است ؛ چنانچه مفيد و شيخ و ابو يعلى و ابن البرّاج - رحمهم اللّه تعالى - ذكر كرده‌اند « 2 » و در ذكرى نيز مذكور است « 3 » . سى و ششم : استعاذه و تسميه در وقت دخول بيت الخلاء و دعا به طريق مأثور در چند موضع سنت است : اوّل : چون خواهد كه داخل شود بگويد : « بسم اللّه و باللّه ، أعوذ باللّه من الرجس النجس الخبيث المخبث الشيطان الرجيم ، بسم اللّه الرحمن الرحيم » . دويم : بعد از دخول : « الحمد للّه الحافظ المؤدّي ، اللهمّ أمط عنّي الأذى و أعذني من الشيطان الرجيم » . و شارح نفليه و لمعه در اين مقام خبط نموده و توهم كرده كه محل اين دعا و تحميد بعد از استعاذه و تسميه نزد دخول است « 4 » .

--> ( 1 ) . فتح العزيز ، ج 1 ، ص 472 . ( 2 ) . المقنعة ، ص 4 . ( 3 ) . ذكرى الشيعة ، ج 1 ، ص 167 . ( 4 ) . الفوائد الملية ، ص 43 ، چاپ دفتر تبليغات ، 1377 ه‍ .